Selectie van poker-rooms
Texas Hold 'em Regels
Texas Holdem (ook wel Texas Hold’em) is tegenwoordig de meest populaire pokervariant. Veel insiders van de spelindustrie denken dat deze ongekende populariteit te maken heeft met een combinatie van vier factoren: de opkomst van online poker, Texas Holdem dat gespeeld wordt in films en op tv, advertenties voor online poker-rooms in alle media, en de publiciteit rond Chris Moneymaker. Moneymaker was een online pokerspeler die met online poker in 2003 een plaats won voor de WSOP, en die het toernooi won. Veel mensen zijn niet bekend met de regels van Texas Holdem, en die willen we hier uitleggen.
Velen denken dat Texas Holdem zo’n aantrekkelijk spel is geworden doordat je als pokerfan via het internet goedkoop en anoniem mee kan spelen in poker-rooms over de hele wereld; tevens zijn de regels van Texas Holdem eenvoudig te begrijpen. Online kaart-sites bieden spelers de mogelijkheid om hun spelvaardigheid te verbeteren, en ook om via de kleinere satelliet-toernooien deel te nemen aan belangrijke toernooien als de World Series of Poker en de World Poker Tour. Zowel Chris Moneymaker en Greg Raymer (winnaars van de WSOP in respectievelijk 2003 en 2004) konden deelnemen omdat ze een satelliettoernooi hadden gewonnen.
Holdem spelen?
De spelregels van Texas Holdem zijn vrij eenvoudig. Net als bij andere pokervarianten, is het doel van Texas Holdem om de jackpot te winnen. Er zijn twee manieren om te winnen: bij de “showdown” (wanneer de overgebleven spelers hun hand openleggen en vaststellen wie de sterkste heeft), of wanneer de tegenspelers van een speler weglopen, en niet meer willen spelen om de felbegeerde pot – dit laatste is vaak het gevoldg van een goed uitgevoerde pokerstrategie.
Inzetten maar!
Het spel wordt gewoonlijk gespeeld met twee verplichte inzetten: de kleine en de grote “blind”. Aangegeven wordt welke speler de deler is. Volgens de spelregels van Texas Holdem roteert de deler met de klok mee na elk spel, maar dit kan wel varieren. De kleine “blind” wordt ingezet door de speler aan de linkerkant van de deler, en is gewoonlijk 50% van de grote “blind”. De grote “blind” – die wordt ingezet door de speler aan de linkerkant van de kleine “blind” – is gelijk aan de minimale inzet. Deze inzetten zijn onderdeel van de regels voor Texas Holdem, en garanderen dat er altijd wat te winnen valt.
Aan het begin van het spel krijgt elke speler twee gesloten kaart. Deze kaarten zijn de persoonlijke kaarten van de speler. Het spel begint met een inzetronde voor de “flop”. De speler links van de grote “blind” mag de eerste bieding doen. De inzetronde duurt totdat elke deelnemer weggelopen is, alles heeft ingezet, of het bedrag dat door alle spelers in de pot wordt geplaatst, heeft ingezet.
Een paar flops...
Na de eerste inzetronde, wordt volgens de spelregels van Texas Holdem door de deler de Flop gedeeld. Dit zijn drie gemeenschappelijke kaarten die open op de tafel worden gelegd voor alle deelnemers. Zij kunnen hiermee proberen de sterkste hand te maken (met 5 kaarten). De flop wordt gevolgd door een tweede inzetronde. Deze (en alle andere) inzetronde begint bij de speler die links van de deler zit, en wordt met de klok mee afgewerkt.
Na de inzetronde van de flop deelt de deler de vierde gemeenschappelijke kaart, genaamd de “Turn”, en de derde inzetronde wolgt. De laatste gemeenschappelijke kaart, ook wel de “River”, wordt dan gedeeld, gevolgd door een vierde inzetronde, en de “showdown”. Voor een goede pokerstrategie is het belangrijk dat je de verschillende spelregels van Texas Holdem en de volgorde van het spel, goed begrijpt.
De showdown en de winnaar
Bij de showdown tonen alle overblijvende spelers de beste hand die ze kunnen samnestellen met vijf kaarten. De spelers moeten die vormen met hun twee persoonlijke kaarten, en de vijf gemeenschappelijke kaarten. Wanneer twee of meer spelers eenzelfde sterke hand hebben, wordt de pot onder hen verdeeld. Belangrijk is dat de spelregels van Texas Holdem (en Texas Hold’em) aangeven dat aleen de numerieke waarde van de kaarten van belang is. Er wordt dus niet gekeken naar de kleur.





